Tajwan – co zobaczyć? 12 miejsc i gotowy plan na 12 dni

Na Tajwanie warto zobaczyć przede wszystkim Tajpej z wieżowcem Taipei 101 i nocnymi targami, górskie miasteczko Jiufen, Jezioro Słońca i Księżyca, lasy i morze chmur w Alishan, Kaohsiung z gigantycznym posągiem Buddy w Fo Guang Shan oraz marmurowy wąwóz Taroko na wschodnim wybrzeżu. Na objazd całej wyspy wystarczy 10-12 dni, bo Tajwan jest niewiele większy od województwa mazowieckiego, a szybka kolej przejeżdża go z północy na południe w około półtorej godziny. Poniżej znajdziesz 12 miejsc z podpowiedzią, ile czasu na nie zarezerwować, gotowy plan trasy, aktualny stan Taroko po trzęsieniu ziemi z 2024 roku i praktyczne informacje o wjeździe.

Co zobaczyć na Tajwanie? 12 najważniejszych miejsc

Najważniejsze atrakcje Tajwanu układają się w pętlę wokół wyspy. Północ to Tajpej i jego okolice, centrum to jeziora i góry, południe to tropikalne Kaohsiung, a wschód to klify i wąwozy nad Pacyfikiem. Tabela pokazuje, gdzie leży każde z 12 miejsc i ile czasu realnie potrzebujesz na miejscu, bez dojazdu.

Tajpej: ile dni potrzebujesz w stolicy?

Na Tajpej zarezerwuj trzy pełne dni, a jeśli chcesz zrobić z miasta bazę wypadową na północ wyspy, cztery albo pięć. Stolica ma gęstą sieć metra, więc między atrakcjami przejeżdżasz w kilkanaście minut. Najlepiej łączyć zwiedzanie za dnia z wieczorem na nocnym targu, bo życie w Tajpej toczy się do późna.

Pierwszy punkt to Taipei 101. Wieżowiec ma 508 metrów i do 2010 roku był najwyższym budynkiem świata. Na górze możesz zobaczyć ogromną stalową kulę, która tłumi kołysanie budynku przy tajfunach i trzęsieniach ziemi. Panoramę warto jednak porównać z widokiem na sam wieżowiec, a ten najlepiej wygląda z Góry Słonia (Elephant Mountain). Wejście to około 20 minut stromymi schodami, a na górę najlepiej dotrzeć przed zachodem słońca i zostać, aż miasto zapali światła.

Narodowe Muzeum Pałacowe przechowuje blisko 700 tysięcy obiektów, głównie z dynastii Song, Yuan, Ming i Qing. Większość trafiła tu z pekińskiego Zakazanego Miasta, wywieziona przez rząd Republiki Chińskiej pod koniec lat 40. XX wieku. Ekspozycja zmienia się, a na wystawie jest naraz tylko ułamek zbiorów, więc każda wizyta wygląda trochę inaczej.

Na trzeci dzień zostaw świątynię Longshan z XVIII wieku, gdzie obok siebie czci się bóstwa buddyjskie i taoistyczne, oraz Narodową Halę Pamięci Czang Kaj-szeka, której zmiana warty przyciąga tłumy. Po południu podjedź metrem do dzielnicy Beitou na północy miasta. Woda w tamtejszych gorących źródłach ma często ponad 40°C, a cała okolica przypomina japońskie uzdrowisko, co jest pamiątką po pięćdziesięciu latach japońskiego panowania na wyspie.

Północ wyspy: Jiufen, Shifen i Yehliu w jeden dzień

Trzy największe atrakcje północnego wybrzeża da się połączyć w jedną wycieczkę z Tajpej. Park geologiczny Yehliu to cypel ze skałami w kształcie grzybów i świec, wyrzeźbionymi przez fale i wiatr. Najsłynniejsza z nich, Głowa Królowej, z roku na rok jest coraz cieńsza i geolodzy od dawna przewidują, że kiedyś się przełamie.

W Shifen tory starej linii kolejowej biegną środkiem wąskiej ulicy ze sklepami. Kupujesz tu papierowy lampion, wypisujesz na nim życzenia pędzlem i puszczasz go w niebo, a co jakiś czas tymi samymi torami przejeżdża pociąg. Obok płynie wodospad Shifen, nazywany tajwańską Niagarą. To spora przesada, ale przy słońcu nad wodą często pojawia się tęcza.

Dzień najlepiej skończyć w Jiufen, dawnym miasteczku górników złota na zboczu nad morzem. Strome uliczki pełne są herbaciarni, a najsłynniejsza z nich, A-Mei, po zmroku wygląda jak z japońskiej animacji. Właśnie dlatego krąży opowieść, że Jiufen zainspirowało film „Spirited Away. W krainie bogów”. To mit: Hayao Miyazaki sam zaprzeczył, że wzorował się na tym miejscu. Podobieństwo bierze się z architektury z czasów japońskiej okupacji, a nie z filmu. Jiufen warto zobaczyć i bez tej legendy, zwłaszcza wieczorem, kiedy autokary z wycieczkami odjeżdżają.

Jezioro Słońca i Księżyca oraz Alishan

Jezioro Słońca i Księżyca (Sun Moon Lake) to największy zbiornik wodny na Tajwanie, położony w górach w centrum wyspy, na wysokości około 750 m n.p.m. Najlepiej zobaczyć je z pokładu łodzi, z postojami przy świątyniach Xuanguang i Wen Wu. Wokół jeziora mieszka lud Thao, jedna z 16 oficjalnie uznanych rdzennych grup Tajwanu, a przy przystani sprzedaje się jajka gotowane w herbacie z sosem sojowym.

Alishan to rejon górski z lasami olbrzymich cyprysów, z których najstarsze mają ponad tysiąc lat, i z plantacjami herbaty wysokogórskiej. Rano doliny często wypełnia morze chmur, najlepiej widoczne z punktów widokowych powyżej 2000 m. Od 1 lipca 2024 roku znowu kursuje cała, 71-kilometrowa kolej leśna Alishan z Chiayi w góry. Przez 15 lat jej górny odcinek był przerwany po zniszczeniach, które zostawiły tajfuny Morakot i Dujuan.

Między jeziorem a Alishan leży Taichung, jedno z największych miast wyspy. Wieczorem warto zajrzeć na tamtejszy targ Feng Chia, jeden z największych na Tajwanie. Taichung uchodzi też za miejsce, gdzie w latach 80. wymyślono bubble tea, czyli herbatę z kulkami tapioki, choć o pierwszeństwo spiera się z nim herbaciarnia z Tainanu.

Kaohsiung i południe Tajwanu

Kaohsiung to jedno z największych miast Tajwanu i jego największy port. Jest tu wyraźnie cieplej i bardziej sucho niż na północy: w zimie spada tu średnio 20 mm deszczu miesięcznie, a w Tajpej około 95 mm. Główny powód, żeby tu przyjechać, to Fo Guang Shan, jeden z największych klasztorów buddyjskich na świecie. Siedzący posąg Buddy z brązu ma 40 metrów, a razem z cokołem sięga 108 metrów, co nie jest przypadkiem: 108 to w buddyzmie liczba święta.

W samym mieście zobacz świątynię Sanfeng z dziedzińcem obwieszonym czerwonymi lampionami i Pier-2, dawne magazyny portowe zamienione na galerie, murale i instalacje artystyczne. Wieczorem lokalni mieszkańcy chodzą na nocny targ Ruifeng, mniej turystyczny niż targi w Tajpej.

Czy wąwóz Taroko jest otwarty po trzęsieniu ziemi?

Częściowo. Po trzęsieniu ziemi z 3 kwietnia 2024 roku, najsilniejszym na Tajwanie od 25 lat, park narodowy Taroko otwiera się etapami. Według stanu z września 2026 dostępne są centrum dla zwiedzających przy wejściu, rejon Tianxiang ze szlakiem do świątyni Xiangde, punkt widokowy na klify Qingshui w rejonie Chongde i kamienista plaża Qixingtan. Zamknięte pozostają najsłynniejsze szlaki w samym wąwozie.

Chodzi o Grotę Jaskółek (Yanzikou), Tunel Dziewięciu Zakrętów, szlak Shakadang, ścieżkę do Sanktuarium Wiecznej Wiosny oraz starą drogę Zhuilu. Część z nich przez lata, a niektóre być może nigdy nie wrócą do stanu sprzed 2024 roku, bo po trzęsieniu dochodziły kolejne osuwiska po tajfunach. Droga przez wąwóz jest otwierana w kilku oknach czasowych w ciągu dnia, a nocą jest zamknięta.

Czy w takim razie jechać? Naszym zdaniem tak, ale z innymi oczekiwaniami. Marmurowe ściany wąwozu i turkusową rzekę Liwu wciąż zobaczysz z drogi i z otwartych punktów, a klify Qingshui spadające wprost do Pacyfiku to jeden z najmocniejszych widoków na wyspie. Nie licz natomiast na długie piesze trasy przez sam wąwóz. Aktualne komunikaty publikuje Park Narodowy Taroko, a sytuacja zmienia się co kilka miesięcy.

Nocne targi: co zjeść na Tajwanie?

Nocne targi to najlepsze miejsce, żeby poznać tajwańską kuchnię. Każde miasto ma co najmniej jeden, a w Tajpej jest ich kilkanaście. Działają od późnego popołudnia do północy, a większość dań kosztuje mniej niż w restauracji. Najbardziej znany jest Shilin, największy w stolicy, ale lepsze jedzenie i mniej tłoku znajdziesz na targach Raohe i Ningxia.

Od czego zacząć:

• Pepper bun: bułka z wieprzowiną i pieprzem, pieczona na ściance glinianego pieca. Najsłynniejsza stoi przy wejściu na targ Raohe.
• Lu rou fan: ryż z duszoną wieprzowiną w sosie sojowym, najprostsze i najbardziej tajwańskie danie.
• Zupa wołowa z makaronem: tajwańska klasyka, w wersji pikantnej lub klarownej.
• Omlet z ostrygami: specjalność targu Ningxia, z lekko kleistym sosem.
• Stinky tofu: fermentowane tofu o bardzo intensywnym zapachu. Czuć je z daleka, ale smakuje łagodniej, niż pachnie.
• Bubble tea: herbata z kulkami tapioki, wymyślona na Tajwanie.

Ile dni na Tajwan? Plan objazdu na 12 dni

Na pełny objazd Tajwanu potrzebujesz 10-12 dni na miejscu. Tyle wystarczy, żeby zobaczyć Tajpej i północ, przejechać przez góry w centrum na tropikalne południe i wrócić wschodnim wybrzeżem przez Taroko. Na 7 dni lepiej ograniczyć się do Tajpej, północy i Jeziora Słońca i Księżyca, zamiast spędzać połowę czasu w drodze.

Poniższa trasa to program naszej wyprawy, ułożony tak, żeby między regionami przejeżdżać szybką koleją i nie wracać tą samą drogą.

Jeśli masz więcej czasu, dołóż dzień na wschodzie wyspy, gdzie życie toczy się wolniej, albo nocleg w Alishan, żeby zobaczyć wschód słońca nad morzem chmur.

Kiedy jechać na Tajwan?

Najlepiej w listopadzie albo w marcu i kwietniu. Jest wtedy ciepło, ale bez letniego upału, a ryzyko tajfunów jest niewielkie. Październik też jest dobry, choć tajfuny jeszcze się zdarzają. Według polskiego MSZ mogą pojawiać się od kwietnia do października, a zestawienia klimatyczne wskazują, że najwięcej jest ich od połowy lipca do początku października. Lato jest przy tym gorące i wilgotne, z temperaturą powyżej 33°C w Tajpej.

Dane to wieloletnie średnie z zestawień Climates to Travel. Pamiętaj, że w górach jest znacznie chłodniej: w Alishan na wysokości ponad 2000 m przyda się polar nawet wtedy, gdy w Kaohsiungu chodzisz w koszulce.

Wjazd, pieniądze i transport: co musisz wiedzieć przed wyjazdem

Obywatele Polski mogą wjechać na Tajwan bez wizy na pobyt do 90 dni, na podstawie paszportu biometrycznego ważnego co najmniej 6 miesięcy od dnia wjazdu. Od 1 października 2025 roku obowiązuje wyłącznie elektroniczna karta przyjazdu TWAC, którą według MSZ trzeba wypełnić w ciągu 3 dni przed przylotem. Aktualne zasady sprawdzisz w serwisie Odyseusz MSZ.

Walutą jest nowy dolar tajwański (TWD, na miejscu często NT$). Najwygodniej wymienić dolary amerykańskie albo wypłacać pieniądze z bankomatów, a gotówkę mieć zawsze przy sobie, bo na nocnych targach i w małych barach karty często nie są przyjmowane. Uważaj na przywożone jedzenie: Tajwan zabrania wwozu produktów mięsnych oraz świeżych owoców i warzyw, a za złamanie zakazu grożą wysokie kary.

Po wyspie podróżuje się wygodnie. Szybka kolej HSR jedzie z prędkością do 300 km/h wzdłuż zachodniego wybrzeża, a w miastach płaci się kartą EasyCard, którą doładowujesz w sklepach i używasz w metrze, autobusach i wielu sklepach. Według MSZ Tajwan jest bezpieczny, z niską przestępczością, a główne zagrożenia to tajfuny i trzęsienia ziemi, zwłaszcza na wschodzie wyspy.

Kiedy jedziemy na Tajwan z Planet Explorer?

Wyprawa na Tajwan trwa 12 dni i prowadzi dokładnie trasą opisaną wyżej, od Tajpej przez Jezioro Słońca i Księżyca, Alishan i Kaohsiung po Hualien i Taroko. Najbliższe wyloty to 18 kwietnia i 22 września 2027. Kwietniowy trafia w jedną z najlepszych pór na objazd wyspy, a wrześniowy w końcówkę lata, kiedy jest jeszcze ciepło, ale sezon tajfunów trwa do października. W cenie są noclegi w hotelach 3- i 4-gwiazdkowych, bilety na szybką kolej, wejścia do Muzeum Pałacowego, Taipei 101 i Beitou oraz opieka polskiego przewodnika.

Jeśli Tajwan to dla ciebie pierwszy kierunek w Azji Wschodniej i wahasz się jeszcze, zajrzyj też na nasze wyprawy do Japonii i Korei Południowej. Wszystkie trzy kraje łączy świetna kolej i jedzenie, ale Tajwan jest najmniej zatłoczony turystami.

FAQ: Najczęstsze pytania o zwiedzanie Tajwanu